وقتی حرف از بمب در باشگاه استقلال می شود ذهن ها خواه ناخواه یاد فتح الله زاده مدیرعامل سالهای دور آبی پوشان می افتد،مدیری که بیشترین سابقه در طی چند دهه اخیر را در پست مدیرعاملی باشگاه استقلال دارد.فتح الله زاده که به آوردن بازیکنان بزرگ به استقلال در دهه های 70 و 80 ید طولایی دارد و از خریدهایش می توان به هاشمی نسب و مؤمن زاده و نکونام و تیموریان و... اشاره کرد توانسته بود در آن سالها تیمی در خور نام استقلال بسازد که تعداد قهرمانی هایش هم جالب توجه بود.اما در این سالهای اخیر و حداقل یک دهه گذشته در باشگاه استقلال دیگر خبری از بمب ترکاندن و جذب بازیکنان ستاره و بزرگ دیگر دیده نمی شود، تیمی که پوشیدن پیراهن آن برای بسیاری باید یک آرزو باشد برای بسیاری دیگر آرزو نیست و برای آورن یک ستاره دیگر واقعا باید به بمب متوسل شد، آن هم یک بمب بزرگ و ویران کننده.بازار نقل و انتقالات این فصل هم مدتی است که آغاز شده اما در حوالی باشگاه استقلال هیچ خبر جالب و خوشحال کننده و قابل توجهی شنیده نمی شد و همین موضوع باعث ناراحتی و اعصاب خورد شدن هواداران را باعث شده بود تا اینکه بالاخره صدای بمب از راه دور شنیده شد، رامین رضاییان با شماره 10 به استقلال آمد.بازیکنی که هر چند سن بالایی دارد اما با توجه به تجربه بالای او و اینکه سابقه بازی در تیم های پرسپولیس و سپاهان را دارد می تواند یک بمب واقعی برای تیم استقلال باشد.با روی کار آمدن هلدینگ خلیج فارس به عنوان مالک باشگاه استقلال انتظار می رود این فصل آبی پوشان پایتخت در جذب بازیکنان ستاره همچون رضاییان محکم قدم بردارد و وقت و زمان را به این سادگی ها از دست ندهد.هلدینگ خلیج فارس می تواند در این فصل یاد فتح الله زاده را در جذب بازیکنان بزرگ و ستاره و

هواداران فوتبال نام رامین رضاییان را خواه ناخواه با نام پرسپولیس می شناسند هر چند این بازیکن 34 ساله پس از دو فصل حضور در سپاهان از این تیم اصفهانی راهی آبی پوشان پایتخت خواهد شد اما سه فصل حضور در پرسپولیس و گلزنی در دربی برای هواداران آبی شاید یک انتخاب بحث برانگیز باشد.اول اینکه جذب بازیکن 34 ساله که یکی دو فصل آخر فوتبال خود را سپری می کند و اینکه سابقه این بازیکن نشان داده که علاقه او به پیراهن قرمز و تیم پرسپولیس انکارناپذیر است چگونه می تواند حضورش با پیراهن آبی استقلال را هضم کرد باید این سؤال را از جواد نکونام پرسید و اینکه منتظر ماند و دید که آیا این بازیکن همچون علی علیزاده و علی انصاریان و آرمان رمضانی و... می تواند یک انتخاب خوب برای استقلال باشد یا خیر.اما پر واضح است که جذب رامین رضاییان آن هم از تیم سپاهان نمی تواند کم هزینه بوده باشد و اینکه چه هزینه ای را برای باشگاه استقلال متحمل کرده است دیر یا زود فاش خواهد شد و این خرید را بیشتر از پیش نزد هواداران آبی بحث برانگیز خواهد کرد، اینکه آیا می شد با همین قیمت و هزینه یک بازیکن طراز اول و جوان تر به تیم اضافه کرد تا برای سالها روی آن حساب کرد نه یک بازیکن 34 ساله که سال آخر فوتبال خود را پشت سر می گذارد.به هر حال اگر این انتخاب ها جزو لیست مورد نظر جواد نکونام باشد باید منتظر ماند و دید که آیا واقعا می توانند که خواسته های هواداران آبی را درون زمین پیاده کنند و آیا واقعا خرید مناسبی برای استقلال خواهد بود یا خیر. به هر حال وقتی هوادار آبی تعصب و عرق و دوندگی و کارایی بازیکن خود را درون زمین می بیند بیشتر می تواند در مورد انتخاب و جذب یک بازیکن نظر بدهد حتی اگر این بازیکن 34 ساله باشد و حتی اگر سابقه پوشیدن پیرا

فوتبال هر چقدر هم حرفه ای شده باشد که شده است برای فوتبال ایران و تیم استقلال تعصب یک موضوع دیگر است، هر چقدر بگویند در فوتبال حرفه ای نقل و انتقال از دو تیم پرطرفدار دیگر امری طبیعی شده است و نباید هیچ حساسیتی داشته باشد و حساسیتی بین طرفداران دو تیم ایجاد کند باز این موضوع در مورد فوتبال ایران و تیم استقلال هرگز صدق نمی کند.بازیکنی که پیراهن قرمز پرسپولیس را بر تن کرده است و برایش عرق ریخته و تعصب به خرج داده و حتی با آن تیم جام قهرمانی را هم بالای سر برده است و برای تیم استقلال کری های متفاوتی خوانده است هر چند که بصورت مستقیم از آن تیم به جمع ابی پوشان اضافه نشده است و از طریق تیم سپاهان به استقلال آمده است اما همچنان به عنوان یک پرسپولیسی همه او را می شناسند و این خاطره تنها به یک صورت می تواند پاک شود.خاطره های گذشته در صورت درخشش در لباس جدید و پیراهن آبی استقلال از خاطره ها پاک خواهد شد، جذب بازیکن 34 ساله آن هم با قیمت هنگفت چه دلیلی می تواند داشته باشد بر هوادار پوشیده است اما در صورتی این خرید مورد تایید و موافقت و تشویق قرار می گیرد که بتواند عیار و قابلیت خود را با پیراهن آبی و شماره 10 در مستطیل سبز نشان دهد، آنگاه می توان گفت که خرید این بازیکن درست بوده و یا اشتباه که ما امیدواریم درست بوده باشد.هنوز تعصب و عشق به پیراهن آبی نمرده است که هوادار بتواند با بازیکن سابق تیم رقیب خود کنار بیاید، اما به احترام تیم محبوبمان استقلال این انتقال را در صورتی می پذیریم که بتواند همچون آماری که در دو فصل حضورش در تیم سپاهان داشته است به همان میزان و حتی بالاتر از آن با پیراهن آبی استقلال به نمایش بگذارد آنگاه می توان پذیرفت که این انتقال مورد تایید بوده است و به سود استقلا

از آن تاریخ و موعدی که هلدینگ خلیج فارس برای معرفی اعضای هیات مدیره از برخی شرکت های پتروشیمی درخواست کرده تنها سه روز بیشتر باقی نمانده است.روزها و هفته ها مثل برق و باد در حال سپری شدن هستند اما سکوت خبری درون باشگاه استقلال از هر حالت دیگری برای هواداران آبی دیوانه کننده است.اینکه هیچ خبری از باشگاه استقلال بیرون نمی آید، نه سرپرست باشگاه صحبتی می کند، نه بازیکنی می آید نه بازیکنی می رود، نه جواد نکونام مشخص می کند که از خارج از کشور برگشته یا برنگشته، اینکه هلدینگ چه تصمیمی برای آینده تیمی که مالک آن شده دارد و بسیاری پرسش های بی جواب دیگر...اگر این سپری شدن زمان برای اعضای هلدینگ خلیج فارس امری طبیعی و عادی است و به قول معروف باید سلسله مراتب طی شوند تا در زمان مقتضی تصمیم درستی گرفته شود، به نظرمان این جملات برای هواداران آبی به قول معروف نه نان می شود و نه آب.از دست دادن زمان برای هواداران آبی در طی چند فصل گذشته مثل یک کابوس خطرناک و تلخ همیشه در حال تکرار است، از دست دادن زمان، زمان لازم برای شروع به موقع تمرینات، زمان لازم برای حضور در نقل و انتقالات، حضور فعال در بازار نقل و انتقالات و بازی های تدارکاتی و... .همه اینها انگاری برای هواداران آبی هر فصل تبدیل به آرزو شده است، حق طبیعی هوادار طوری برای عده ای تعریف شده که انگار دستیابی به آنها باید یک آرزو باشد، آرزویی شاید دور و دست نیافتنی.نه از موعدی که هلدینگ خلیج فارس برای معرفی اعضای هیات مدیره مشخص کرده بود (یعنی آن دو هفته آینده) یازده روز سپری شده و تنها 3 روز باقی مانده است.در پایان این سه روز باید اعضای هیات مدیره باشگاه استقلال توسط هلدینگ خلیج فارس مشخص و معرفی شوند و سپس در سریع ترین زمان ممکن حتی 24 ساعت

وقتی پس از مدتها سکوت بالاخره در یکی دو روز اخیر خبرها و تصاویر منتشر شد و به گوش رسید مبنی بر اینکه جواد نکونام برای یک فصل دیگر روی نیمکت آبی پوشان خواهد نشست و قرار نیست حداقل در رأس کادرفنی تغییراتی را شاهد باشیم شاید در دستیاران تغییراتی اتفاق بیفتد بهترین تصمیمی بود که برای استقلال فصل آینده اتخاذ شد.آبی پوشان پایتخت هر چقدر در تعداد تغییرات و رفت و آمدها در کادر مدیریتی ضربه های فراوانی را متحمل شدند و همین عدم ثبات مدیریتی باعث عدم ثبات های دیگر در بخش های مختلف باشگاه شد اینبار قرار نشد که حداقل روی نیمکت و پست سرمربیگری زمان برای تغییر و انتخاب گزینه دیگر تلف شود و از بین برود.حال و با شروع رسمی فصل نقل و انتقالات آبی پوشان باید قدرت خود را در یارگیری نشان دهند، حضور مداوم و مشهود و محکم در نقل و انتقالات، تمدید بازیکنانی که باید یک فصل دیگر بمانند و جذب بازیکنانی که مدنظر سرمربی و مورد تایید مدیریت قرار بگیرند بدون فوت وقت و از دست رفتن زمان اضافه می تواند از استقلال 1403 تیمی سرحال، باانگیزه و قدرتمند بسازد.وعده زمانی برای تشکیل هیات مدیره و انتخاب اعضا و سپس معرفی مدیرعامل جدید هم باید ظرف چند روز آینده محقق شود و به نتیجه برسد تا اینکه آبی پوشان بتوانند پس از فصل ها ناکامی و از دست دادن زمان و دیر حاضر شدن و نارضایتی هواداران از بسته شدن تیمی که هرگز در شأن نام این باشگاه بزرگ نبوده است یک فصل تازه و نویی را استارت بزنند.همراهی و همکاری و همفکر بودن مدیریت با کادرفنی می تواند از ناآرامی ها و حاشیه های فصل های گذشته بوجود آمده در باشگاه و تیم استقلال با حدود بسیاری بکاهد، وقتی جو روی نیمکت و در رأس مدیریت آرام باشد خواه ناخواه این آرامش به درون تیم و روی سکوها من

انگار داستان ثبات تنها در راس باشگاه استقلال جزو آرزوی هواداران این تیم نیست و تغییرات متعدد بر روی نیمکت آبی پوشان پایتخت یکی دیگر از دغدغه ها و در اصل نرسیدن به نتیجه برای هواداران آبی بوده است.فعلا کاری به مدیریت باشگاه استقلال و تعداد جابه جایی ها نداریم اما نیمکت استقلال هم در طی چند فصل گذشته هر فصل چهره تازه ای به خود دیده از نکونام فصل گذشته تا ساپینتو و قبل او فرهاد، قبل تر شفر و محمود فکری و منصوریان و... .این همه تغییر و این همه ناکامی و نرسیدن به جام هواداران این باشگاه را کلافه و سردرگم کرده است.وقتی که فصل گذشته هواداران علاوه بر به نتیجه نرسیدن جواد نکونام ناراحت و افسرده بودند اما هرگز باور اینکه برای فصل آینده باز دنبال یک سرمربی و کادرفنی جدیدی باشند که آنهم معلوم نیست خارجی باشد یا ایرانی در ذهن نمی پرورانند.از قرار معلوم اگر تصمیم بر این باشد که جواد نکونام حق نشستن روی نیمکت آبی پوشان را برای فصل آینده ندارد و یک داستان پیچیده دیگری اتفاق بیفتد و باز فرصت و زمان برای حل این مشکل طی شود آبی پوشان به طور قطع دچار ضرر و زیان خواهند شد.همین طور سه هفته حیاتی و مهم پیش فصل سپری شده است و باشگاه استقلال و هلدینگ خلیج فارس در سکوت خبری فرو رفته است و تکلیف هیات مدیره و سپس مدیرعامل مشخص نشده است و از طرفی باید در به در دنبال سرمربی برای تیم خود باشند.نه انگار ثبات و آرامش در باشگاه استقلال معنای واقعی خود را از دست داده است و به همین علت داستان ناکامی های این تیم سریالی شده است، اینکه چرا جواد نکونام برای نشستن روی نیمکت استقلال برای فصل آینده منع شده است و چرا هلدینگ خلیج فارس در سکوت و یک صبر رجرآور به سر می برد همه چیز طی هفته های آینده مشخص و واضح خواهد شد.